آلما باغی

در سال 1341 با استفاده از بورس تحصيلي سازمان بهداشت جهاني براي طي

 دوره آموزشي علمي و عملي جذام، رهسپار كشورهاي اروپايي

 اسپانيا و پرتغال و آفريقايي، نيجريه و مالي گرديد.

 پس از اين دوره آموزش عالي به ايران مراجعت و به عنوان رئيس آسايشگاه باباباغي

 مشغول به خدمت شد.
در سال 1348 با ادغام سازمان بهداري و دانشگاه تبريز به دانشگاه منتقل

 و با اغتنام فرصت با اخذ تخصص در رشته بيماريهاي پوست و آميزشي

از دانشگاه تبريز توفيق يافت. در بخش پوست دانشكده پزشكي بيمارستان بابك (هفتم تير)

 به عنوان عضو هيئت علمي به خدمات علمي – پزشكي خود ادامه داد.

استاد دكتر مبين، خدمت به جذاميان را از وظايف انساني و پزشكي خود شمرده

و در سال‌هاي دراز خدمت خود همواره در فكر آن‌ها بوده و از مساعدت آن‌ها فروگذار نكرده است

 به طوري كه از بهمن سال 1353 به عنوان عضو افتخاري انجمن كمك به جذاميان ايران

و چند سالي نيز به عنوان رئيس انجمن كمك به جذاميان آذربايجان به اين قشر

 محروم و مظلوم خدمت كرده است.

مبين در آبان ماه 1367 به افتخار بازنشستگي نائل آمد، معذالك خدامت خود را

 به عنوان رئيس مركز بررسي و تحقيق بيماري‌هاي پوست آذربايجان شرقي

 و بيمارستان جذاميان باباباغي تبريز كماكان ادامه مي‌دهد.

«به ياد شهريار»،

«سخنان عارفانه و نصايح حكيمانه نظامي گنجوي»،

 «غنچه‌هاي خونين»،

 «عاشيقلار»،

 «گل باهاريم گل»

و «قوش يوواسي»

 از جمله آثار منتشر شده محمدحسين مبين است.